Tytuł zasłyszany gdzieś i zapisany w draftach dokładnie 10 lipca, jak widać wszystko potrzebuje czasu ;D

Dzisiaj doszedłem do wniosku, że byłem spokojnym dzieckiem, nawet bardzo spokojnym, nieśmiałym, można by powiedzieć nawet zakompleksionym chociaż nie były to kompleksy jakiejś natury cielesnej. Gruntowne zmiany w moim życiu nadeszły w 5 albo 6 klasie podstawówki, przestałem przytakiwać na wszystko i zacząłem walczyć o wszystko jak przykazano człowiekowi. Dorastałem po prostu, ale te dorastanie w nieporównywalnym stopniu odbiegało od tego co dzisiaj nazywa się dorastaniem.
Może dlatego też okres gimnazjum wspominam najczulej. I próbuję sobie przypomnieć albo przeanalizować wszystkie te głupoty które robiłem, robili, robiliśmy w tym okresie i jak daleko pamięcią sięgam nie były nam w głowie dragi, gwałty, a rozrywki odbiegały daleko od tych które są uskuteczniane dzisiaj. Jedyne co mogłoby się wydawać niedobre ale jednak w jakimś stopniu naturalne to fascynacja alkoholem i dziewczynami ale nie w skali gwałtu czy izby wytrzeźwień. Nie piłem piwa pod domem, na ławce, też nie rzygałem przez tą samą ławkę kilka godzin później, bo co tu dużo gadać, bałem się rodziców jak ognia, nie chodziłem na dyskoteki, aż do ostatniej klasy gimnazjum, nie tabletowałem się, nie tabletuje się do dzisiaj, nawet na upartego nie wiem czy to się kurwa łyka czy wciera, ale chyba łyka bo to w końcu tabletki..

Ale zacznę od początku…
Będąc kilku letnim dzieckiem broiłem, jak to każde, czasem coś strzaskało się, czasem wylało nie żeby specjalnie no ale przez nieuwagę. Co prawda w przeciwieństwie do Stuqa który pisał już o tym, zawsze dostawałem co chciałem ale tutaj znowu, nie przez wymuszanie czy „naciskanie” na rodziców ale przy okazji np.: urodzin, gwiazdki-srastki itd.
Jakby nie patrzeć byłem spokojnym i grzecznym dzieckiem, no i co by nie powiedzieć, nigdy nie rzucałem się na rodziców z pięściami, nie plułem, nie tłukłem w napadzie szału, nie demolowałem mieszkania, nie przeklinałem. Rodziców słuchałem się zawsze i jednakowo posłusznie. Nie miałem ADHD od sztucznie barwionych napoi. Moi rodzice nie potrzebowali Super Niani żeby ukarać mnie, nakarmić albo iść ze mną na spacer. No i widzę co dzieje się w telewizji w tym programie, no i widzę to samo na ulicy i u znajomych.
Taka dygresja -zauważył ktoś, że tam , kurwa, nie ma biednych ludzi? Zazwyczaj pałeczkę pierwszeństwa w problemach z dziećmi mają dorobkiewicze którzy chyba są zbyt bogaci albo zajęci, żeby zajmować się takimi pierdołami jak wychowanie dziecka, w następnej kolejności problemy z wychowaniem mają młodzi rodzice. Dziwne, że takich problemów nie ma w rodzinach biednych i średnio zamożnych i tych „nieynteligenckich”? Pamiętajcie, że bieda to nie to samo co patologia – w rodzinach patologicznych problemy są innej natury.

Kurwica mnie bierze kiedy słyszę, że rząd chce wprowadzić jakiś bezsensowny zakaz bicia dzieci. Kurwica mnie bierze tym bardziej, że – z całym przekonaniem mówię – bijcie dzieci więcej i mocniej, żeby je wychować na porządnych ludzi. Generalnie poprę akcje tego typu wtedy, jeżeli zbiorę wszystkie tazoo z laysów i ściągnę całe porno z sieci. Każdy który ma więcej niż 30 lat i czyta to, dochodzi do wniosku, że przecież on sam dostawał lanie od rodziców i czy mu to wyszło na gorsze? Czy jest jakiś ułomny z tego powodu? Ma jakieś bariery psychiczne? Mało tego, że dostawał wpierdol od rodziców ale był bity też przez nauczycieli długimi drewnianymi linijkami (no to trochę przesada, żeby pozwalać bić swoje dzieci obcym ludziom).
Kiedy wprowadzą taki zakaz dzieci w podstawówkach które i tak są już cwańsze i bardziej spaczone niż powinny będą donosić na rodziców za każdego klapsa – ciekawe co wtedy zrobi rząd? Przystąpi do karania „złych” rodziców? Czy zorganizuje akcje „Super Niania w każdym domu”?
Tutaj znowu można powtórzyć „jak se pościelisz tak się wyśpisz”. No cóż ale to tylko zdanie starego onanisty, co ja mogę wiedzieć o wychowaniu dzieci.